De 8 oorzaken van kieskeurig eten
Bismillah, as-salāmu ʿalaykum.
Kieskeurig eten is vaak meer dan “geen zin hebben in bepaalde dingen” of een fase.
Er kunnen meerdere diepere oorzaken zijn:
- Sensory issues in de mond: Te veel slechte bacteriën of mondproblemen maken eten onaangenaam. Structuur, smaak of gevoel kan dan moeilijk zijn voor het kind.
- Verstoorde hongerhormonen: Sommige kinderen voelen minder trek of zijn sneller vol door een disbalans in hormonen zoals leptine en ghreline.
- Candida-overgroei: Een teveel aan candida kan zorgen voor trek in koolhydraten en zoet, waardoor kinderen instinctief daarvoor kiezen.
- Angsten via de brein-darm-as: Stress en darmproblemen kunnen de hersenen beïnvloeden, waardoor kinderen angst ontwikkelen rond eten of nieuwe smaken.
- Tekorten aan voeding of micronutriënten: Tekorten zorgen vaak voor verminderde eetlust of een selectieve voorkeur voor bepaald voedsel.
- Smaak- en textuurgevoeligheid: Sommige kinderen vermijden bepaalde texturen of sterke smaken, ook los van mondbacteriën.
- Medische problemen: Reflux, constipatie, allergieën of intoleranties kunnen eten onaangenaam maken en leiden tot kieskeurig gedrag.
- Slaap, energie en ritme: Vermoeidheid of drukke dagen kunnen het kind minder zin geven om nieuwe voedingsmiddelen te proberen.
Hoe dan, zou je misschien denken? Wat ik altijd doe, is eerst kijken naar de oorzaak van het kieskeurige eten. Elke oorzaak heeft een eigen oplossing, vaak een die ouders zelf niet zien of herkennen.
Voorbeeld: veel kinderen hebben een overgroei aan slechte bacteriën in de mond, waardoor ze structuren, smaken en texturen anders ervaren dan ze werkelijk zijn. Door de mondflora aan te pakken (en nee, niet met een probiotica pil) verbeteren de smaak en het vermogen om structuren en texturen te waarderen. Zodra de basis verbetert, gaan kinderen over het algemeen goed eten. Hoe we dit doen is weer bij elk kind anders, omdat elk kind weer andere voeding accepteert.
Wanneer de smaak beter wordt, komt het leren eten over het algemeen steeds meer op gang. Het grootste gedeelte van de kinderen kan stappen maken in het leren eten, zelfs veel kinderen met mildere vormen van ARFID. In mijn praktijk zie ik regelmatig dat kinderen binnen enkele maanden meer taal beginnen te ontwikkelen, zelfs woorden en zinnen gaan maken, waaronder ook veel kinderen die eerder non-verbaal waren.
Uiteraard vereist dit inzet van jou als ouder, maar het werkt omdat we de oorzaak aanpakken in plaats van trucjes, straffen of belonen. Mijn ervaring is dat het gemiddeld 15 minuten per dag vereist van de ouders.
(Voor kinderen die kieskeurig allereerst moeten afleren)
Disclaimer: We beseffen dat de onderwerpen autisme en spraakachterstand zeer gevoelig zijn. Onze ervaring met dit protocol is echter zeer positief. Dit betekent niet dat we claimen dat een kind in alle gevallen volledig van autisme kan afkomen, of dat in alle gevallen de spraak op gang komt.