Welke antibiotica adviseer je mij?

Bismillah, as-salāmu ʿalaykum.

Vandaag wil ik iets met jullie delen, met een beetje tough love.

Ik krijg nog steeds regelmatig vragen als:

• “Kan ik chlorella nemen voor mijn klachten?”
• “Welke poeder helpt tegen een opgeblazen buik?”
• “Is er een probioticum dat ik kan proberen?”

En begrijp me niet verkeerd: ik wil je graag helpen. Maar het is belangrijk om eerst even stil te staan bij het volgende.

Als de voeding die je dagelijks eet je darmen beschadigt, wat gebeurt er dan als je die voeding blijft eten en er alleen wat supplementen bovenop neemt?

We leven in een tijd waarin alles snel moet: het liefst binnen een paar weken resultaat. Maar de klachten die je nu ervaart, zijn vaak het gevolg van jarenlange belasting van je lichaam; niet iets van gisteren.

En dan willen we het in een paar weken oplossen? In één kuur?

Echt herstel kost tijd. En ook inzet en geduld.

Als je vooral op zoek bent naar snelle oplossingen of tijdelijke verlichting, dan ben ik misschien niet de juiste persoon om je te begeleiden. Want ik geloof niet dat dat werkt.

Wat ik wél zie, is dat duurzame verandering echt mogelijk is. Ik heb inmiddels zo’n 250 tot 300 zusters en gezinnen mogen begeleiden die stap voor stap hun best hebben gedaan om hun voeding aan te passen, hun lever en nieren ondersteunden en bewust aan de slag gingen met hun gezondheid.

En nee, het ging niet altijd perfect. Maar zelfs bij jongeren die maar de helft van hun voeding aanpasten, waren de resultaten blijvend en positief.

Zij maakten de keuze om het te doen.

Dus: kies je voor snelle oplossingen of voor duurzame verandering?

Mag ik eerlijk met je zijn?

Ik denk dat je vroeg of laat tóch je darmen serieus zult moeten aanpakken. Veel vrouwen die me volgen zijn rond de 30. Als je nu al last hebt van vermoeidheid, een opgeblazen buik, stemmingswisselingen of PMS – hoe gaat dat er dan uitzien als je 50 bent?

Ik hoor vaak van vrouwen die me een jaar eerder benaderden, maar niet doorzetten… en die dan later toch weer contact opnemen. Als ze toen waren begonnen, waren ze nu al een heel eind geweest.

Zoals een zuster ooit zei in mijn community: “Het enige waar ik spijt van heb, is dat ik niet vorig jaar ben begonnen.”